شش ماه از یک انتخاب گذشته است. بازرس، مدیر جدید یا هیئت مدیره می‌پرسد: چرا این گزینه؟ اگر جواب در ذهن چند نفر و چند فایل پراکنده باشد، آن تصمیم قابل دفاع نیست، حتی اگر درست بوده باشد.

چهار نشانه تصمیم قابل دفاع

  1. معیارها قبل از دیدن گزینه‌ها نوشته شده‌اند. معیاری که بعد از انتخاب نوشته شود، توجیه است نه معیار.
  2. هر عدد منبع دارد. معلوم است هر قیمت و هر امتیاز از کدام سند آمده است.
  3. نظرها مستقل از هم گرفته شده‌اند. وقتی اعضای کمیته نظر هم را می‌بینند، نظر قوی‌ترین نفر تکرار می‌شود.
  4. سابقه قابل تغییر نیست. اگر بشود پرونده را بی‌صدا ویرایش کرد، دیگر به هیچ بخش آن نمی‌شود اعتماد کرد.

اشتباه‌های رایج

تصمیم در جلسه گرفته می‌شود و صورت‌جلسه بعدا نوشته می‌شود. وزن معیارها آن‌قدر عوض می‌شود تا گزینه دلخواه برنده شود. تعارض منافع اعلام نمی‌شود. هیچ‌کدام از این‌ها لزوما از سر بدخواهی نیست، ولی همه آن‌ها تصمیم را بی‌دفاع می‌کنند.

به‌کاو چه کمکی می‌کند

در به‌کاو معیارها و وزن‌ها پیش از امتیازدهی قفل می‌شوند، هر عضو کمیته جدا امتیاز می‌دهد، هر عدد به سند خودش وصل است و هر تغییر در یک سابقه زنجیره‌ای ثبت می‌شود. نتیجه یک گزارش رسمی است که می‌توان آن را جلوی هر پرسشی گذاشت.

تحریریه به‌کاوبه‌کاو